Ostatnio zalogowani
na stronie

Informacja dostępna po zalogowaniu

Teatr Polskiego Radia

"Mężczyzna"
Gabriela Zapolska

Reżyseria: Henryk Rozen
Emisja: 2017-03-26

Średnia ocena: 1
Oddanych glosów: 1
Tagi:
  premiera (436) 

Inne słuchowiska tego samego autora:

TPR
Ich czworo
TPR
Jesiennym wieczorem
TPR
Kobieta bez skazy
TPR
Koteczek
INN
Mężczyzna
DTW
Moralność pani Dulskiej (1950)
DTW
Moralność pani Dulskiej (2007)
TPR
Panna Maliczewska
TPR
Rehabilitacja
TPR
Sezonowa miłość
TPR
Sezonowa miłość (1994) fragm.
TPR
Żabusia

pavvvel
2017-03-26 18:10

download (link dostępny po zalogowaniu)

Gabriela Zapolska: "Mężczyzna"
Adaptacja i reżyseria: Henryk Rozen
Realizacja akustyczna: Paweł Szaliński
Opracowanie muzyczne: Marian Szałkowski

Obsada:
Milena Suszyńska – Elka
Wiktoria Gorodeckaja – Julka
Edyta Jungowska – Nina
Marcin Przybylski – Karol

Gabriela Zapolska w wywiadzie dla "Ilustracji Polskiej": "Mężczyzna", do której to sztuki nie mogłam dobrać tytułu, jest analizą czterech charakterów w rozmaitym oświetleniu. Tło szare, codzienne, zwykłe. Unikałam najzupełniej efektów meblowych, dekoracyjnych itd. Wzięłam sobie pod skalpel cztery ludzkie istoty - postawiłam je w pewnym do siebie stosunku i starałam się stan ich duszy i serc przedstawić ze ścisłą wiernością i prostotą. Są tam tylko trzy kobiety i jeden mężczyzna. Każda z tych kobiet przedstawia typ odmienny, a więc nerwy, zmysły, duszę. Od jednej do drugiej krąży niezdecydowany mężczyzna. I jest to cała mała tragedia, smutna i prawdziwa".
"Mężczyznę" napisała w ciągu trzech dni, prawdopodobnie gdzieś między 10 a 15 grudnia 1901 roku. Badacze jej twórczości doszukują się genezy dramatu w buncie pisarki, która chciała dać odpór krytykom, twierdzącym że płodzi głównie sztuki "masowe". Spore kłopoty miała z tytułem. Początkowo zdecydowała się na "Ahasvera miłości". "Ten tytuł wydał mi się odpowiedni dla określenia pewnego rodzaju mężczyzn, a nawet kobiet, którzy wiecznie błądzą za jakimś ideałem miłosnym i nigdy go osiągnąć nie mogą, przynajmniej w swoim własnym pojęciu. I jest to wędrówka fatalna, ciągła, bez możności wyjścia z zaczarowanego koła" - pisała na łamach "Kuriera Teatralnego". Ponadto mit Ahasvera, jako kogoś bez końca dążącego do miejsca przeznaczenia, był niezwykle nośny w dekadenckiej atmosferze Młodej Polski. Zmiana tytułu na "Mężczyznę" dokonała się pod wpływem Tadeusza Pawlikowskiego, który już w styczniu 1902 roku wystawił sztukę w swoim krakowskim teatrze. W opinii współczesnych badaczy twórczości Zapolskiej "Mężczyzna" jest utworem niedocenionym, niesłusznie pozostającym w głębokim cieniu "Moralności pani Dulskiej", "Panny Maliczewskiej", czy "Żabusi". To subtelne i głębokie studium psychologiczne zawiera bowiem nie tylko wiele celnych obserwacji. Cechuje je też mistrzowsko poprowadzona akcja, biegła znajomość praw sceny i błyskotliwe dialogi.

Głównym bohaterem sztuki jest Karol - przeciętny, niczym się nie wyróżniający dziennikarz, przeżywający poważne rozterki uczuciowe. Nie mogąc znaleźć szczęścia u boku żony - egoistycznej i znerwicowanej Niny, porzuca ją dla zmysłowej i wrażliwej Elki. Lecz także i w tym wypadku czeka go rozczarowanie. Po początkowym zauroczeniu, nasycony erotycznie mężczyzna, zaczyna coraz więcej uwagi poświęcać Julce - siostrze Elki, intelektualistce i działaczce socjalistycznej. Ta jednak wydaje się zbyt przenikliwa, by nie dostrzec jego wewnętrznej lichoty, migotliwości nastrojów i nieodpowiedzialności... Rozgrywający się wśród przeciętnych ludzi, odwołujący się do codziennych sytuacji i zdarzeń, "Mężczyzna" nie zyskał uznania wśród zwolenników "moderny". Cieszył się jednak sporą popularnością u widowni. W bibliografii Gabrieli Zapolskiej zapisał się jako niepodważalny dowód, że autorka "Skizu" była nie tylko mistrzynią antymieszczańskiej satyry, lecz także przenikliwą badaczką tajników ludzkiej duszy.

Emisja: PRI, 26.03.2017 godz.17:10.

Dodaj link/komentarz...

Użytkownik: Data dodania:
Link do pobrania:
Komentarz:

Historia ostatnich odwiedzin: